<title_newspaper="Życie Warszawy">
<title_article="Dla dzieci – na gwiazdkę">
<author_1="Jadwiga Żylińska">
<author_2="">
<language="pl">
<style="press">
<year="1951">
<month="12">
<date="1951-12-21">
<period="d">
<status="1_obieg">
<support="paper">
W obecnym roku do tej serii klasyków przybyły bajki Krasickiego z ilustracjami Szancera oraz ozdobne wydanie Krylowa z winietami Gronowskiego. Zarówno Krasicki jak Kryłow nawiązują do jednej z najstarszych tradycji literackich — bajek Ezopa, który w krótkich, alegorycznych opowiadaniach o zwierzętach ukazywał najczęstsze słabości ludzkie. Ten rodzaj literacki, uprawiany od najdawniejszych wieków aż po czasy nowożytne, znalazł swoje szczytowe osiągnięcie w wieku XVII w bajkach La Fontaine‘a, którego twórczość po trosze natchnęła zarówno naszego Krasickiego, jak rosyjskiego klasyka Kryłowa.
Bajki Krasickiego stanowią dosyć trudną lekturę dla dzieci ze względu na swoją archaiczną polszczyznę i lapidarność sformułowań, toteż szczególnego znaczenia nabierają w tym wypadku ilustracje, które w sposób atrakcyjny i jednoznaczny pomagają dziecku w zrozumieniu treści utworów. Ilustracje Szancera stanowią jak gdyby sceniczną oprawę dla bajek Krasickiego, z których każda jest swego rodzaju udramatyzowaną opowieścią. „Bajki” zostały poprzedzone krótkim wstępem, który, moim zdaniem, stanowi niedostateczny komentarz do twórczości Krasickiego: brak w nim jakichkolwiek danych biograficznych oraz podmalowania epoki. Wzmianka, że Krasicki żył za panowania Stanisława Augusta w czasach, które nazywamy „Wiekiem Oświecenia”, jest zbyt ogólnikowa, a przez to za mało plastyczna dla dzieci.
W przeciwieństwie do bajek Krasickiego, bajki Kryłowa zostały opatrzone długim, wyczerpującym wstępem, napisanym przez Seweryna Pollaka, który dokonał również wyboru i opracowania bajek. Zarówno same bajki jak i forma, w której zostały podane, wskazują, że są one przeznaczone dla starszej raczej młodzieży, a nawet dla czytelników dorosłych.
Kryłow urodził się w r. 1769, a umarł w r. 1844. W ciągu swego długiego życia był świadkiem buntu Pugaczowa i inwazji napoleońskiej, widział kolejno zmieniające się fazy despotyzmu carskiego Katarzyny II, Pawła i Aleksandra I. 
</support>
</status>
</period>
</date>
</month>
</year>
</style>
</language>
</author_2>
</author_1>
</title_article>
</title_newspaper>